![کتاب بگذار تا بخندم...;](/Images/ProductImages/Thumbs/434dd90c501b418ca8092e3a68cf6d59.jpg)
![کتاب بگذار تا بخندم...](/Files/AttachFiles/0687644ff26f4437939eb5025b1b616b.jpg?width=170)
این رضای رفیع، دلبند است
ز آنکه در کار خود هنرمند است
چون دهان برگشاید او به سخن
درخور آتش است و اسپند است
بشکفد دل ز گفته شوخش
هر چه گوید، شنو؛ خوشایند است
گفتهاش را مدان مگر پانیذ
زآنکه نوشینهتر ز هر قند است
پیر گوهرفشان زاکان را
او گرامی، گزیده فرزند است
برترین شوخگوی ما اکنون
دور از هر چگونه و چند است
دیر ماناد در جهان خندان
او زینده برای لبخند است
«دکتر میرجلالالدین کزازی»