1. خانه
  2. /
  3. کتاب ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی

کتاب ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی

3.6 از 1 رأی

کتاب ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی

The vocal radif and old tasnifs
٪15
650000
552500
معرفی کتاب ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی
ردیف آوازی و تصنیف‌های قدیمی ایرانی، بخش مهمی از تاریخ موسیقی ایران را شکل داده‌اند. این ردیف‌ها و تصنیف‌ها نمایانگر تاریخچه گوناگون موسیقی ایرانی از دوران‌های باستان تا دوران اسلامی هستند. به عنوان مثال شاهنامه فردوسی به عنوان یکی از مهم‌ترین آثار ادبی ایرانی، حاوی ردیف‌ها و آوازهای موسیقی تاریخی ایرانی است که به دوران افراسیابی و رزمندگان ایران اشاره دارد. آوازهای سنتی ایرانی مانند "داستان"، "بیت"، "دو بیت"، "چاهار بیت"، و "رباعی" از جمله ردیف‌های آوازی قدیمی هستند که از دوران‌های قدیمی به‌صورت شفاهی به نسل‌های جدید منتقل شده‌اند. از جمله تصنیف‌های قدیمی ایرانی است که به دوران ساسانیان برمی‌گردد. این تصنیف‌ها به عنوان موسیقی مراسم و مذهبی در مراسم‌ها و جشن‌ها به کار می‌رفتند. این تصنیف‌ها به عنوان بخشی از سنت‌های موسیقی مردمی ایرانی، از دوران قدیمی تا امروز ادامه دارند. آوازهای سفلکش به عنوان موسیقی مردمی در اقوام مختلف ایران شناخته می‌شوند.
این تصنیف‌ها و ردیف‌ها نمایانگر غنی‌ترین ابعاد موسیقی ایرانی هستند و نقش مهمی در حفظ و انتقال تاریخ موسیقی و فرهنگ ایران داشته‌اند. این میراث‌های فرهنگی تا به امروز به عنوان یک بخش ارزشمند از ادبیات موسیقی ایرانی باقی‌مانده‌اند و در موسیقی سنتی و معاصر ایران تأثیرگذار هستند.
کتاب «ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی» از منظری متفاوت به ردیف ها و تصنیف های قدیمی می‌پردازد.
درباره فرامرز پایور
درباره فرامرز پایور
فرامرز پایور، (زادهٔ ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ تهران – درگذشتهٔ ۱۸ آذر ۱۳۸۸ تهران) موسیقی دان ایرانی، ردیف دان، آهنگ‌ساز، مدرس و نوازنده سنتور و محقق موسیقی ایرانی بود. وی چهره ماندگار و یکی از تأثیرگذارترین‌های موسیقی ایرانی است. فرامرز پایور در ۲۱ بهمن ۱۳۱۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش علی پایور، هنرمند نقاش و استاد زبان فرانسه در دانشگاه تهران و پدربزرگش مصورالدوله، نقاش چیره‌دست دوره قاجار بود که با نواختن ویولن، سنتور و سه‌تار آشنایی داشت. پایور، تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در دبستان عسجدی و دبیرستان دارالفنون تهران به پایان رساند. او در سال ۱۳۳۱ وارد خدمت نظام شد و یک سال بعد به استخدام وزارت دارایی درآمد.
وی در ۱۷ سالگی، آموزش موسیقی را نزد «ابوالحسن صبا» آغاز کرد در مدت شش سال ردیف موسیقی را فراگرفت. هنگامی که فرامرز پایور برای فراگیری سنتور به کلاس درس «ابوالحسن صبا» در خیابان ظهیرالاسلام رفت، سه سال از درگذشت آخرین بازماندهٔ سنتورنوازان افسانه‌ای از نسل پیشین، «حبیب سماعی» می‌گذشت. ابوالحسن صبا که خود در دوره نوجوانی، سنتورنوازی را نزد «علی اکبرخان شاهی» و با تکنیکی گوناگون با روش خاندان سماعی فراگرفته بود، پس از مدتی نشست و برخاست با «حبیب سماعی»، روش سنتورنوازی او را برتر از استاد پیشین خود یافت؛ بنابراین با کوشش فراوان پاره‌ای از بداهه‌نوازی‌های وی را نت‌نویسی کرد. سپس «ابوالحسن صبا» کوشش کرد تا با آموزش روش درست سنتورنوازی به‌شماری از شاگردانش، از برافتادن روش سنتورنوازی نزدیک به آیین‌های هنری و زیباشناسی موسیقی دستگاهی ایران جلوگیری کند. در همین دوران، فرامرز پایور، یکی از برجسته‌ترین شاگردان «صبا» شد و تا سال ۱۳۳۶ که «ابوالحسن صبا» درگذشت، از آموزش‌های وی بهره برد.
پس از درگذشت ابوالحسن صبا، پایور نزد استادانی چون عبداله دوامی، موسی معروفی و نورعلی‌خان برومند به فراگیری ردیف درویش‌خان و ردیف میرزا عبدالله پرداخت.
دسته بندی های کتاب ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب ردیف آوازی و تصنیف های قدیمی" ثبت می‌کند