آنچه از مقدمه این اثر به دست میآید، این است که مولف در سال ۹۰۲ ق به شیراز عزیمت نموده و سالها ملازمت و مصاحبت فیلسوف و حکیم مشهور آن روزگار، علامه جلال الدین دوانی را داشته و از او استفاده نموده است. همچنین در علوم حدیث و کلام نیز نزد او تلمذ نموده است. وی همچنین در مقدمه کتاب مینویسد به مدت سی سال در شیراز اقامت کرده و کتب درسی پزشکی متداول آن روزگار مثل قانون و شرح موجز تالیف ابن نفیس را به مدت دو سال نزد رئیس الاطباء حکیم محمود خوانده است.
درباره محمد بن محمد عبدالله بن عبیدالله بن محمود
«محمد بن محمد عبدالله بن عبیدالله بن محمود» از پزشکان هند اسلامی است. از وی اطلاع چندانی نداریم و هر آنچه از او می دانیم، اطلاعاتی است که در کتاب تحفه خانی مؤلف به دست ما رسیده است.