کتاب سرمایه در سده بیست و یکم

این کتاب بیش از آن‌که یک تحلیل اقتصادی باشد، یک بیانیه سیاسی با لباسِ آمار است. پیکتی از همان ابتدا این نتیجه‌گیری را دارد: "این‌که سرمایه‌داری ذاتاً به تمرکز ثروت می‌انجامد و راه‌حل هم دخالت سنگین دولت و مالیات‌های فزاینده است." مسئله این است که او به‌جای توضیح دقیقِ سازوکارهای بازار، بهره‌وری، ریسک، نوآوری، سرمایه انسانی، و چرخه‌های تجاری، یک روایت اخلاقی از "نابرابری بد" است می‌سازد و بعد چند نمودار را مثل چکش روی میز می‌کوبد تا آن روایت را قطعی جلوه دهد. ضعف اصلی کتاب، خلطِ "ثروت" با "استثمار" است. افزایش نسبت سرمایه به درآمد لزوماً معنایش سقوط عدالت یا شکست بازار نیست. در اقتصاد واقعی، انباشت سرمایه می‌تواند نتیجه پس‌انداز، کارآفرینی، پذیرش ریسک، رشد فناوری، و عمیق‌تر شدن بازارهای مالی باشد. پیکتی این تمایزهای بنیادی را عمداً کم‌رنگ می‌کند، چون برای خطابه سیاسی‌اش مزاحم‌اند. فرمول مشهورش، r > g، هم در کتاب به شکلی شبه‌قانون طبیعی عرضه می‌شود؛ گویی تاریخ اقتصاد فقط همین یک رابطه است. این ساده‌سازی، دقت علمی نیست، بلکه تبلیغات است. نرخ بازده سرمایه ثابت و مقدر نیست؛ بلکه با رقابت، مالیات، شوک‌های فناورانه، سیاست پولی، و نهادی تغییر می‌کند. رشد هم فقط یک عدد نیست؛ کیفیت نهادی، آموزش، انباشت سرمایه انسانی، و بهره‌وری کل عوامل را باید دید. پیکتی این‌ها را به حاشیه می‌راند، چون روایت او به تقابل ایدئولوژیک نیاز دارد نه تحلیل چندمتغیره. نتیجه هم از پیش تعیین شده است: کتاب بیشتر علیه سرمایه‌داری موضع می‌گیرد تا درباره آن توضیح بدهد. اقتصاد را به اخلاق‌گرایی تقلیل می‌دهد، داده را انتخاب‌گرانه می‌چیند، و از پیچیدگی واقعی نظام بازار فرار می‌کند. این اثر، اقتصاد سیاسیِ جهت‌دار است؛ نه تشریح بی‌طرفانه اقتصاد. برای درک درست اقتصاد محض، ابتدا کتاب "کلیات علم اقتصاد، نوشته گریگوری منکیو" را مطالعه بفرمائید تا دید مقدماتی برای اقتصاد کلان و خرد داشته باشید، سپس "اصول علم اقتصاد، نوشته کارل منگر"، اقتصاد در یک درس، نوشته هنری هازلیت"، سه کتاب "بوروکراسی – لبیرالیسم – سوسیالیسم، نوشته لودویگ فون میزس"، و کتاب "قدرت و بازار، نوشته مورای روتبارد" را مطالعه بفرمائید. پیروز باشید

کتاب بسیار خوب و مفصلی هست که کاملاً ارزش خوندن رو داره. البته من ترجمه جناب فرهادی پور رو توصیه می‌کنم. ترجمه جناب زرافشان هم بد نیست ولی مترجم با خیلی از ایده‌های نویسنده موافق نیست (!) و به صورت مداوم در پاورقی‌ها و بعد به صورت مفصل در پی نوشت این موضوع رو اعلام کرده که همین ممکنه باعث سردرگمی خواننده بشه.

پیشنهاد میکنم قبل از خوندن این کتاب، کتاب "سرمایه در سده‌ی بیست و یکم، توماس پیکتی و هزارتوی سرمایه داری" نشر کلاغ را مطالعه بفرمایید که چکیده ای از این کتاب است و به درک بهتر اثر، کمک شایانی میکنه.

همانطور که می‌دانیم هنر اقتصادی هر ملتی می‌تواند صیانت و جلوگیری از خروج سرمایه هایش باشد و از آنجا که منابع ( نیروی ) انسانی هنوز هم مهمترین سرمایه هاست ، بنابراین می‌توان با جدی گرفتن عواملی نظیر نیروی کار و تولید ، به ایجاد یک اقتصاد مولد و جلوگیری از خروج ارز از کشورمان ، کمک کنیم . تشکر . محمد ماندنی زاده .